حجتالاسلام و المسلمین سید ناصر میرمحمدیان در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در ساری، با اشاره بر آیه هشتم سوره حدید، اظهار داشت: خداوند در این آیه با لحنی توبیخی میفرماید: «چرا به خدا ایمان نمیآورید؟ در حالی که پیامبر، شما را دعوت میکند تا به پروردگارتان ایمان بیاورید و همانا از شما پیمان گرفته شده اگر مؤمن هستید.» این نشاندهنده آن است که همه ابزارهای هدایت فراهم است.
استاد حوزه علمیه افزود: خداوند در این آیه دو دلیل محکم برای ایمان آوردن میآورد؛ نخست دعوت آشکار پیامبر(ص) که چهره، اخلاق و معجزاتش، معجزه جاویدان قرآن، بهگونهای است که شک در رسالتش را ناممکن میسازد. دلیل دوم، اخذ میثاق و پیمان فطری است که در روز «الست» از انسان گرفته شده و به صورت فطرت خداگرا و کمالخواه در نهاد همه انسانها قرار داده شده است.
وی با تأکید بر نقش فطرت در شناخت حق، ادامه داد: این پیمان، نه به صورت کلامی، بلکه به صورت گرایش فطری به خوبیها، زیباییها و پرستش در عمق وجود انسان نشسته است. بنابراین، حتی اگر کسی در محیطی بدون تعالیم دینی رشد کند، این فطرت در درون او وجود دارد و میتواند با تأمل در خود، آن را دریابد.
حجتالاسلام و المسلمین میرمحمدیان با اشاره به روایتی از پیامبر اکرم(ص)، تصریح کرد: برترین و شگفتانگیزترین ایمان، متعلق به کسانی است که پس از پیامبر (ص) میآیند؛ آنان نه پیامبر را دیدهاند، نه معجزهای را مستقیم مشاهده کردهاند، اما تنها از طریق مطالعه قرآن و روایات، حقیقت را میپذیرند، این در حالی است که ایمان آوردن کسانی که پیامبر را میدیدند، با آن همه نشانههای آشکار، امری طبیعیتر بود.
استاد حوزه علمیه با تطبیق مفاهیم آیه بر شرایط امروز جامعه ابراز کرد: امروز نیز حق و باطل به اندازه کافی آشکار است، از یکسو دشمنان با همه قوای تبلیغاتی خود حضور دارند و از سوی دیگر، نمادهای حقطلبی، استقامت و مدیریت جهادی در کشور موجود است. فشارهای اقتصادی و مشکلات معیشتی اگرچه واقعی و سخت است، اما نباید باعث شود که افراد، حق را نپذیرند یا برای فرار از مشکلات به دامن باطل پناه ببرند.
وی خاطرنشان کرد: انتقاد از عملکردها در چارچوب نظام و برای اصلاح آن، لازم و مشروع است، اما باید مراقب بود که این اعتراضات، دستاویزی برای سوءاستفاده دشمنان و تضعیف کلیت نظام اسلامی نشود. با توکل بر خدا و کمک به یکدیگر، میتوان بر این مشکلات غلبه کرد.
انتهای پیام. /










نظر شما